True



دانگ‌فنگ

از جمله خودروسازان چینی که بیشتر به‌واسطه‌ی فروش و مونتاژ خودروهای سنگین خود در کشور ما شناخته می‌شود؛ خودروسازی دانگ‌فنگ (DongFeng) است. البته چند وقتی است که این مجموعه، خودروهای سبک نیز تولید می‌کند؛ که نخستین نمونه‌ی آن عرضه‌ي پیک‌آپ ریج (Rich) است. خودرویی که چند جانشین خودروی پیکاپ نیسان در خط تولید «پارس خودرو» شد؛ ولی به لحاظ کیفی، فرسنگ‌ها از آن دور بود و تنها صورت ظاهری آن را دارد؛ و نه سیرتش را. 

خودروی سبک دیگر دانگ‌فنگ، مینی‌کراس‌اوور H30 است که مدتی است در ایران توسط «ایران خودرو» پیش‌فروش و ثبت‌نام می‌شود.

کمپانی دانگ‌فنگ یک خودروسازی دولتی در چین است و در حال حاضر، در کنار شرکت‌هایی چون: چانگان، سایک و فاو (Faw)، به عنوان یکی از چهار سازنده‌ی بزرگ خودروی در چین مطرح است. کل تولیدات این شرکت در ۲۰۱۴ میلادی، معادل ۳.۵ میلیون دستگاه خودرو اعم از سبک و سنگین بود که از این تعداد، نزدیک به ۴۵۰ هزار دستگاه از آن، خودروهای سنگین بودند؛ که البته این حجم از تولید، بیش از کل خروچی رقبای وطنی‌اش بود. 

دانگ‌فنگ به زبان چینی به معنای «باد شرقی» است؛ که کمی کمتر از نیم‌ قرن پیش،‌ یعنی در ۱۹۶۹ میلادی در شهر ووهان (Wuhan) مرکز استان هبی (Hebi) تاسیس شد. دستور تاسیس آن هم توسط مائو زدونگ (Mao Zedong) صادر شد و این کار هم در راستای استراتژی سیاسی او مبنی بر خلق «جبهه‌ی سوم» انجام شد. برای همین هم بود که این کمپانی در استان دور‌افتاده‌ای چون هبی احداث شد تا از گزند تعرض دشمن خارجی در امان باشد. ماموریت اصلی این کمپانی، تنها ساخت خودروهای تجاری بود؛ زیرا در چین آن دوره، ساخت خودروهای سواری و تملک بر آن‌ها، محلی از اعراب نداشت و به‌جز خودروهای دولتی که در خدمت تردد مقامات و صاحب‌ منصبان بود؛ مقوله‌ای با عنوان مالکیت خودروهای شخصی خودروهای سواری اصلا وجود خارجی نداشت. این وضع تا مدت‌های مدیدی بعد از این دوره هم برقرار بود. مثلا در سال ۱۹۸۳ میلادی (۱۳۶۲ هجری شمسی)، در مجموع تنها ۶۰ تن از ساکنان این کشور خودروی شخصی داشتند؛ و تازه این رقم هم حدود یک دهه‌ی بعد، یعنی در ۱۹۹۴ میلادی، به ۵۰ هزار دستگاه رسید. 

برای مقایسه بد نیست اشاره کنیم که در آن زمان بیش از دو میلیون خودروی شخصی در کشور ما تردد می‌کردند. بین سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۵ میلادی،‌‌ در کنار اصلاحات اقتصادی‌ای که توسط شخص دنگ ژیائوپینگ (Deng Xiaoping) رهبر و دبیر وقت جمهوری خلق چین، انجام شد؛ دانگ‌فنگ هم به یکی از دو تولیدکننده‌ی بزرگ کامیون در چین بدل شد. در آن زمان، این شرکت به‌صورت بخش‌های پراکنده و مجزا از هم اداره می‌شد؛ اما طی پروسه‌ای، بخش‌های متعدد آن در هم ادغام شدند و کنترل آن را نیز به یک کسب‌و‌کار دولتی سپردند. 

در سال ۱۹۸۵ به بعد، این شرکت خودمختار‌ی بیشتری کسب کرد و کنترل مستقیم دولت مرکزی نیز دیگر بر آن اعمال نمی‌شد؛ گرچه کماکان ۷۰ درصد از سهام آن دولتی باقی ماند. 

از میانه‌ی دهه‌ی ۸۰ میلادی و متعاقب رفرم‌های انجام شده، دارایی این شرکت تا سه برابر افزایش یافت؛ و همین امر هم مدیران این شرکت را ترغیب کرد تا در صدد افزایش ظرفیت تولیدی آن برآیند. 

در سال ۱۹۹۵ میلادی، این شرکت به‌واسطه‌ی رقابت با تعداد زیادی از خودروسازان وطنی‌اش، با مشکلات مالی وخیمی روبه‌رو شد و حتی تا سال ۱۹۹۸ میلادی هم وضعیت شرکت از نظر مای وخیم بود. البته همین موضوع، موجبات بازسازی این شرکت را در ۱۹۹۹ میلادی فراهم کرد. 

شرکت دانگ‌فنگ، در طی دوران کاری خود، برای دست‌یابی به تکنولوژی روز با شرکت‌های متعددی همکاری کرد و در این میان، نخستین کمپانی فرامرزی‌ شرکت فرانسوی PSA یا همان پژو -سیتروئن بود؛ اتفاقی که در ۱۹۹۲ رخ داد و حاصل شراکت آن‌ها، تاسیس شرکتی به‌نام DPSA (دانگ‌فنگ-پژو-سیتروئن) بود. همین شرکت در زمان تحریم‌های غرب علیه ایران، و زمانی که پژو بازار ایران را ترک کرد، نقش به‌سزایی در تداوم تولیدات این کمپانی داشت.

در سال ۲۰۱۴ میلادی، شرکت دانگ‌فنگ بخش زیادی از سهام کمپانی PSA  را خرید و بدل به یکی از سهام‌داران این کمپانی شد. 

Dongfeng (DFM) H30 Cross

دانگ‌فنگ H30 کراس، مدل هاچ‌بک پرطرفدار DFM در ایران


.

از سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ میلادی، دانگ‌فنگ با چند کمپانی دیگر هم شروع به همکاری کرد که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به کیا موتورز کره‌ی جنوبی اشاره کرد. همکاری بین این دو در ۲۰۰۲ آغاز شد و حاصل این وصلت هم ایجاد شرکتی به‌نام Yueda است؛ که در حال حاضر تولید مدل‌های مشهوری چون کیا اپتیما و کیا سراتو را بر عهده دارد. 

دیگری، شراکت با نیسان است؛ که آن هم در سال ۲۰۰۳ اتفاق افتاد؛ از جمله نتایج این شراکت، خودروی نام‌آشنای نیسان تی‌انا است که در کشور ما هم کاملا شناخته شده است. 

از دیگر کمپانی‌های خارجی‌ای که با دانگ‌فنگ شراکت می‌کنند؛ می‌توان به رنو، هوندا و برند لوکس اینفینیتی از ژاپن اشاره کرد. 

همین‌طور، این خودروسازی برندهای چینی و تایوانی دیگری چون فنگ‌شن (Fengshen)، ونوسیا (Venucia) و لاکسجن (Luxgen) را هم زیر چتر خود دارد. 


در سال ۲۰۱۳، دانگ‌فنگ و شرکت سوئدی ولوو یک قرارداد امضا کردند که بر اساس آن، خودروهای سنگین و نیمه‌سنگین مشترکا توسط این دو کمپانی تولید می‌شوند و بخش کامیون‌سازی دانگ‌فنگ هم به DFCV تغییر نام داد. ۵۵ درصد سهام این مجموعه را دانگ‌فنگ دارد و ۴۵ درصد هم متعلق به ولوو تراکس است. 

با کمک و همیازی شرکت‌های ولوو و رنو، دانگ‌فنگ توانست به بازارهای اروپایی هم وارد شود. ضمن این که شرکت دانگ‌فنگ، در اکتبر سال ۲۰۱۲ میلادی، اولین مجموعه‌ی تحقیق و توسعه‌ی خود را در خارج از مرزهای چین و در کشور سوئد تاسیس کرد و این امر هم با خرید ۷۰ درصد سهام از شرکت مهندسی T Engineering AB محقق شد. 

در کشور ما نیز، خودروهای سنگین این شرکت از جمله کامیون‌های T300  و T375 کاملا شناخته شده هستند و توسط شرکت «سایپا دیزل» به نام‌های «کاوه» و «البرز» شناخته می‌شوند. 

To install this Web App in your iPhone/iPad press and then Add to Home Screen.